Kültür ve medeniyet arasında derin ve köklü bir ilişki vardır. Kültür medeniyetin üzerinde boy attığı zemin, medeniyet kültürü ayakta tutan bir dayanak noktasıdır. Bu ikisi insan hayatının her alanına nüfuz eden bir bütündür Kültür ve medeniyetimiz manevi açıdan olduğu kadar maddi açıdan da en yüksek örneklerini şehrimiz İstanbul'da ortaya koymuştur. Bu şehirde kültür ve medeniyetimizin imzalarını anıtsal mimari eserlerin yanı sıra boyut olarak küçük ama sanat değeri büyük olan ve mütevazi bir biçimde gündelik hayatımıza giren eserler teşkil etmektedir. Bu sanat şaheserlerímizden bir grubu da su ile ilgili eşyalar ve bu eşyaların üzerlerine ilmek ilmek işlediğimiz sanat üslubumuzdur. İstanbul'un zengin kültürü içerisinde su kültürü araştırılmaya değer bir konudur. Elinizdeki eserde bu konu "günlük hayatta su kültürümüz ve zanaattan sanata dönüşen eşyalar" yönüyle incelenmiştir. Su ile ilgili eşyalara rafine birer zevk ve zarafet sembolü olarak ne kadar zarif işlemeler yaptığımız ortaya konmuştur.

Atıksu miktar ve bu miktarın zamana ve koşullara bağlı olarak değişiminin belirlenmesi arıtma sistemlerinin dizaynı ve işletilmesinde büyük önem taşır. Atıksu miktarının belirlenmesinde öncelikle atıksu kaynakları ve bunların özellikleri dikkate alınmalıdır. Bir kentin atıksuları başlıca dört kaynaktan oluşmaktadır. Evsel kaynaklar: yerleşim yerleri, ticari, idari ve benzeri büro ve işyerlerini kapsar. Endüstriyel kaynaklar: endüstrilerden oluşan her türlü atıksuyu kapsar. Sızma ve akış: yeraltı suyundan kanalizasyona sızmalar ve yer üstü sularının baca kapakları ve benzeri kanal yapılarından akışını kapsar. Yağmur suyu: doğrudan kanalizasyona verilen yağmur ve kar sularını kapsar. Kanal sisteminin yapısına göre bu bileşenler değişir. Ayrık sistemde ilk üç bileşen söz konusudur. Birleşik sistemde bütün bileşenler bulunur. Kaynaklarla ilgili genel bir değerlendirme aşağıda verilmiştir. Evsel atıksular yerleşim yerlerinden evdeki mutfak, banyo ve benzeri ile bahçe sulama, araba yıkama gibi ev dışındaki gündelik faaliyetlerden oluşur.

Baraj doldurulmaya başlandıktan takriben bir ay sonra, Ocak ve Şubat 1996 ayları zarfında iki ay devam eden uzun bir soğuk devrede göl alanı buzla kaplanmıştır. Buzun altında ters bir termal tabakalaşma kaydedilmiştir. Buz örtüsü rüzgar etkisini kestiğinden. gölde karışım minimum olacaktır. Bu, termal tabakalaşmayı hızlandıran ve suların karışmasını önleyen bir olaydır. Bu sebeple hipolimneonda oksijen konsantrasyonu hızla düşmüştür. Oksijenin azalması, muhtemelen taban çökeltisindeki mineralizasyonun bir sonucudur. Bu sebeple kış aylarında taban çökeltisinde katı halde bulunan manganez bileşikleri indirgenerek suda çözünmüşlerdir. Mart ayı sonunda buzların erimesini müteakip hipolimneonda oksijen kalmamıştır. Şekil 19–4, sıcaklığın ve çözünmüş oksijenin derinlikle değişmesini üç boyutlu olarak göstermektedir.